اخلاق و سياست و رابطه آن دو در انديشه امام علي

حضرت علي عليه السلام دو پديده اخلاق و سياست را در هم آميخته و از يك «سياست اخلاقي» دفاع مي كند . در ديدگاه آن حضرت ، اخلاق به عنوان يك عنصر نظارتي دروني براي كنترل و مهار قدرت و سياست تلقي مي شود . حال جهت اثبات فرضيه فوق به تعمق و تأمل در سيره زندگي سياسي امام علي عليه السلام مي پردازيم . مهم ترين منبع قابل دسترس كتاب ارزشمند نهج البلاغه است كه به زيبايي روش ، منش و رفتار سياسي و اخلاقي آن حضرت را به تصوير مي كشد .

در بينش امام علي عليه السلام حكومت و حاكميت امانتي است نزد نخبگان و حاكمان كه مي بايست از آن جهت بسترسازي و ايصال به كمال و سعادت انسان استفاده شود به نحوي كه هرگونه دخل و تصرف و سوء استفاده از قدرت براي ارضاي غرايز نفساني و منافع شخصي مورد نكوهش قرار گرفته است .

امام علي عليه السلام اخلاق و سياست را در نظر و عمل درهم آميخت و ساز و كاركردهاي آن را در جامعه مشخص و تبيين نمود .

در ميان آثار به جاي مانده از امام علي ، مهم ترين سندي كه مي تواند مورد استناد بحث ما باشد ، نامه اي است كه امام به سردار رشيد و فداكارش «مالك اشتر نخعي» نوشت كه در واقع مي توان از آن به عنوان منشور اخلاقي حاكمان سياسي ياد كرد . 

http://farsi.balaghah.net

راهکارهای تقویت تفکر مثبت...